අඳුර ඇඳගෙන ඇත්තු ඇවිදින්... සංහිදේ දෙවියන්ගෙ පාමුල කඳුළු කියලා එන වෙලේ වැව් කොනේ තනි එකා ඉඳලා දිවුල් හෙව්වද උඹේ කුසේ අඳුර ඇඳගෙන ඇත්තු ඇවිදින් හරිම මූසල මන්ඩියේ වැවේ දෙවියනි මේ තියෙන්නෙ අපි උදේ කෑ වැල් අලේ.. headphone එක දාගෙන youtube එකෙන් වෙනස් විදිහේ ගීත නිර්මාණ රස විඳිමින් ඉන්න අතරේ එක්තරා ගීයක් මුණගැහුණා. ගිය ගැයුනේ අපේ හෙළ ජන කවියා සමන් ලෙනින් සහෝදරයා ගේ හඬින්.මාල හතක් දාලා ආදරයෙන් කැන්දන් ඇවිත්, කඳුළු බිබී, අඩියෙන් අඩිය දැනුනු දුක උහුලන් අපි ගියේ ලස්සන අනාගතයක් හොයාගෙන. හීන වලින් පිරුණු මේ ලෝකේ පුංචි පුතා එනකන් ඇගිලි ගැන්න මතකද? ගීතය මධ්ය ඉඩක ඔහු යළිත් වැලපේ. අලි හිතක් ඇයි අඩිය තිබ්බෙ පොඩි පුතා සැතපුණ කුසේ සුජීව හෙට්ටිතන්ත්රී අපේ කවියා සැන්දෑ යාමෙක පෑන් තුඩෙන් කඩදාසි අතර ඒ දිග හරින්නට ඇත්තේ සද්දන්ත ජීවිත එක්ක ජීවිතේ දුක උහුලන ඈත පිටිසර ගම්මානවල වෙසෙන අපේම ජනතාවගේ දුක්ඛිත පරිච්ඡේදයක තවත් එක් නැවතුමක් ගැන වන්නට ඇත. ෆෝන් එක පැත්තකින් තියල මම හෙමිහිට සාලය දිගේ ඇවිදගෙන ග...
